De activiteiten van Puk & Ko lokken volop interactie uit. Niet alleen tussen leidster en kind, maar ook tussen de kinderen onderling. Verbaal én non-verbaal. Interactie is een belangrijke voorwaarde voor het goed leren van een (tweede) taal. Tijdens de interactiemomenten biedt u taal aan, lokt u de kinderen uit om taal te gebruiken en reageert u ook weer op hun reacties.

Bij elk thema van Puk & Ko hoort een voorleesverhaal. Want voorlezen stimuleert de ontwikkeling van de woordenschat en oefent de kinderen in begrijpend luisteren. U leest het verhaal voor aan de grote groep (met de nadruk op ontwikkeling van woordenschat) en aan kleine groepjes (de kinderen gaan dieper op het verhaal in en spelen het verhaal bijvoorbeeld na). Voorafgaand aan het voorlezen bereidt u minder taalvaardige kinderen voor door moeilijke woorden uit te leggen en de structuur van het verhaal duidelijk te maken.

Puk & Ko zet per activiteit vijf tot zeven woorden centraal. In de beschrijving van de activiteit zijn deze woorden vetgedrukt. Zo ziet u meteen op welk moment de betekenis van het woord het meest duidelijk wordt. U kunt zo expliciet, maar op een natuurlijke manier, bij de betekenis stilstaan. De kinderen kunnen daardoor de betekenis zelf uit de situatie afleiden.

Het niveau van taalontwikkeling kan binnen een groep behoorlijk uiteenlopen. Bij de begeleiding van de activiteiten zult u zich voornamelijk richten op de minst taalvaardige kinderen. Meer taalvaardige peuters stimuleert u met de 'moeilijkere variant' die in elke activiteit is opgenomen. Met Puk & Ko is het niet nodig kinderen apart te nemen. U krijgt duidelijke handvatten aangereikt om in te spelen op niveauverschillen.

Puk & Ko onderscheidt drie niveaus van taalontwikkeling:

• kinderen die nog nauwelijks Nederlands begrijpen. Voor hen gebruikt u eenvoudige en begrijpelijke taal, brengt u duidelijk onder woorden wat u doet, wijst u dingen aan of beeldt ze uit.
• kinderen die wel wat Nederlands begrijpen, maar het nog niet kunnen gebruiken. Deze groep daagt u uit om zelf woorden te gebruiken of dingen aan te wijzen. U stimuleert dit door eenvoudige vragen of ja/nee-vragen te stellen.
• kinderen die Nederlands begrijpen en kunnen gebruiken. U laat de kinderen zelf onder woorden brengen wat ze doen, zien of voelen. U helpt hen door prikkelende vragen te stellen.